Formy Opieki
Formy opieki


FORMY OPIEKI RODZINA ADOPCYJNA ADOPCJA (PRZYSPOSOBIENIE)
polega na przyjęciu do rodziny, na mocy postanowienia Sądu, dziecka, które w ten sposób uzyskuje takie same prawa i obowiązki jak dziecko urodzone w tej rodzinie; prawa te powstają w stosunku do rodziców adopcyjnych i ich krewnych. Dziecko przyjmuje nazwisko rodziców adopcyjnych, otrzymuje nowy akt urodzenia. Bezpośredni kontakt z rodziną pochodzenia dziecka jest zerwany. Adoptować (przysposobić) można dzieci, których rodzice: - nie żyją; - zostali pozbawienie władzy rodzicielskiej - wyrazili zgodę na przysposobienie dziecka - są ubezwłasnowolnieni Przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla jej dobra. Przysposobić mogą osoby, które: - mają pełną zdolność do czynności prawnych - są zdrowe psychicznie i fizycznie - są w odpowiednim wieku ( różnica wieku między rodzicami a dzieckiem nie może być mniejsza niż 18 lat i zwyczajowo nie większa niż 40 lat) - mają sytuację zawodowa i finansową zapewniająca dziecku dobre warunki materialne - maja odpowiednie warunki mieszkaniowe - gwarantują właściwą opiekę, kierują się dobrem dziecka Rodzaje adopcji: 1. Pełna nierozwiązywalna (całkowita) -orzeka się ja tylko w przypadku, gdy rodzice dziecka wyrazili dobrowolną zgodę na adopcję swojego dziecka przez nieznaną im rodzinę; nie można jej rozwiązać; 2. Pełna - orzeka się ją, gdy rodzice dziecka są pozbawieni władzy rodzicielskie, nie żyją, są ubezwłasnowolnieni: z ważnych przyczyn możliwe jej rozwiązanie 3. Niepełna - relacje i obowiązki nawiązują się między rodzicami i dzieckiem, nie dotyczą krewnych rodziców adopcyjnych Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (art. 114-127) oraz Kodeks Postępowania Cywilnego (Dział II Rozdział 2 Oddział 3 art. 585-589) regulują sprawy związane z przysposobieniem. Warunki i procedury przygotowujące i kwalifikujące kandydatów na rodziców adopcyjnych wynikają z ustawy o pomocy społecznej i rozporządzenia w sprawie ośrodków adopcyjno-opiekuńczych.

RODZINA ZASTĘPCZA RODZINA ZASTĘPCZA

zapewnia opiekę i wychowanie dziecku całkowicie lub częściowo pozbawionemu opieki rodzicielskiej (z powodu pozbawienia, ograniczenia, zawieszenia władzy rodzicielskiej). O utworzeniu rodziny zastępczej orzeka Sąd. Rodzinę zastępczą może stworzyć zarówno małżeństwo, jak i osoba samotna, o ile spełniają poniższe warunki:
1. dają rękojmię należytego wykonywania zadań rodziny zastępczej;
2. mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3. korzystają z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
4. nie są lub nie były pozbawione władzy rodzicielskiej, nie są ograniczone we władzy rodzicielskiej ani też władza rodzicielska nie została im zawieszona;
5. wywiązują się z obowiązku łożenia na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby, gdy ciąży na nich taki obowiązek z mocy prawa lub orzeczenia sądu;
6. nie są chore na chorobę uniemożliwiającą właściwą opiekę nad dzieckiem, co zostało stwierdzone zaświadczeniem lekarskim;
7. mają odpowiednie warunki mieszkaniowe oraz stałe źródło utrzymania;
8. uzyskały pozytywną opinię ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania.

Rodziny zastępcze dzielą się na:
- spokrewnione z dzieckiem;
- niespokrewnione z dzieckiem;
- zawodowe niespokrewnione z dzieckiem:
1. wielodzietne,
2. specjalistyczne,
3. o charakterze pogotowia rodzinnego.

Rodzina zastępcza:
- kieruje się dobrem przyjętego dziecka i poszanowaniem jego praw ( w tym do wiedzy o swoim pochodzeniu, podtrzymywania kontaktu z rodziną pochodzenia)
- sprawuje opiekę nad powierzonym dzieckiem osobiście
- zapewnia odpowiednie warunki bytowe
- zapewnia możliwości rozwoju fizycznego, psychicznego i społecznego
- zapewnia możliwości zaspokojenia indywidualnych potrzeb dziecka
- zapewnia możliwość właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań
- zapewnia odpowiednie warunki do wypoczynku i organizacji czasu wolnego Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej reguluje funkcjonowanie rodzin zastępczych oraz Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 w sprawie rodzin zastępczych.

RODZINNY DOM DZIECKA

jest placówką rodzinną, w której umieszcza się kilkoro dzieci (od 4 do 8) tworząc relacje opiekunów z dziećmi zbliżone do rodziny wielodzietnej. Zwykle umieszcza się w nich liczne rodzeństwa. Wobec kandydatów chcących prowadzić rodzinny dom dziecka obowiązują takie same wymagania jak w przypadku rodzin zastępczych. Osoba prowadząca rodzinną placówkę jest jej dyrektorem; oznacza to, że oprócz obowiązków wychowawczych, pełni także obowiązki administrowania budżetem i organizacją rodzinnej placówki.